Techniek voor de toekomst: slimme aanpak voor historische bruggen

10-06-2026

Nederland telt duizenden historische bruggen die nog dagelijks intensief worden gebruikt. Behoud is vaak noodzakelijk, maar veiligheid staat voorop. In dit artikel laat Haskoning zien hoe een slimme, integrale en digitale aanpak helpt om historische bruggen verantwoord te beoordelen, te behouden en waar nodig gericht te versterken.

JorisLieftinck

Joris Lieftinck is geotechnisch adviseur binnen de Adviesgroep Infrastructuur in Delft. Met een geo-/civieltechnische achtergrond werkt hij aan projecten in zachte ondergronden, waaronder bouwkuipen, kademuren, paalfunderingen en zettingsanalyses. Joris vertaalt ondergronddata, ondersteund door modellering in PLAXIS, naar onderbouwde adviezen voor duurzame en veilige ontwerpen binnen infrastructuurprojecten. In multidisciplinaire projecten fungeert hij vaak als schakel tussen het geotechnisch en constructief ontwerp, zowel bij nieuwe constructies als bij het herberekenen van bestaande constructies.

ThomasHarrewijn

Thomas Harrewijn is Adviseur bestaande kunstwerken bij Haskoning, waar hij zich richt op het beoordelen, onderhouden en verlengen van de levensduur van infrastructuur zoals bruggen en viaducten. Hij combineert technische specialistische kennis met praktisch advies en helpt opdrachtgevers bij het maken van duurzame en kostenefficiënte keuzes. Met oog voor innovatie en samenwerking vertaalt hij complexe vraagstukken naar heldere oplossingen, waarbij constructieve veiligheid en duurzaamheid centraal staan.

Behouden waar het kan, versterken waar het moet

Dit artikel gaat over de constructieve beoordeling van historische bruggen in Nederlandse binnensteden, zoals in Utrecht, Den Bosch en Delft. Omdat volledige herberekeningen per brug tijdrovend en kostbaar zijn, ontwikkelt Haskoning een schaalbare aanpak waarin geotechniek, constructieve analyse en digitalisering samenkomen. Door bruggen integraal te modelleren — inclusief fundering en ondergrond — en slimme vergelijkingen toe te passen, kunnen grote aantallen bruggen efficiënt en betrouwbaar worden beoordeeld. Zo ontstaat ruimte om behoud centraal te stellen, risico’s beter te beheersen en middelen gericht in te zetten voor de bruggen die het écht nodig hebben.